Το πλεον εργαζομενο κοριτσι ερχεται στα παλια λημερια να αφησει παλι λιγα βαρη απο την ψυχη της! κανεις δεν θα ειναι ευχαριστημενος ποτε και με τπτ! Ειδικα τα αφεντικα....Νομος. Το τελευταιο 9μηνο της ζωης συνεχως δουλευα και παλευα να ζησω! Και προσοχη δεν λεω να επιβιωσω αλλα να ζησω.... Γινομουν χιλια κομματια για να τους κρατησω ολους ευχαριστημενους κ εμενα στην τελικη! Αλλα ξεχασα οτι αυτο το κανω για μενα κ οχι για τους υπολοιπους. Οι ανθρωποι συνεχιζουν να ειναι σκληροι... Εν τελη ομως εγω τι ρολο βαραω? Τελικα κ εγω δεν φχαριστιεμαι και παντα θα αναρωτιεμαι μηπως χανω περισσοτερα απο αυτα που παλευω να κερδισω? Τι σκατα ανθρωποτητα ειναι αυτη? Βομβες διαμελιζουν παιδακια κ εγω εδω προσπαθω να ευχαριστησω τα αφεντικα μου ( που ειναι η μερα με την νυχτα μεταξυ τους) Παντως η συγχιση που ειχα οταν ξεκινησα να γραφω εφυγε η καλο σημαδι ειναι αυτο! Η θα με κανουν στο τελος αναισθητη ετσι οπως με θελουν.
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
