ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΟΤΕ

ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ. ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΟΛΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΟΛΑ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΑΣΑΚΙ. ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΣΟΥ ΣΤΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙΣ. ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΩΣΩ. ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΣΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ ΑΓΚΑΛΙΑ. ΤΑ ΜΕΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕΤΑ. ΟΛΑ ΤΑ ΗΛΙΟΒΑΣΗΛΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΧΩΡΙΣΤΑ. ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ. Ο ΨΙΘΥΡΟΣ ΣΟΥ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΜΕ ΞΥΠΝΑΣ. Η ΓΚΡΙΝΙΑ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΤΗΝ ΣΠΑΩ. ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ. ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΜΟΥ. ΟΙ ΤΡΙΧΕΣ ΣΟΥ ΣΤΟ ΝΥΠΤΗΡΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΒΟΥΛΩΣΟΥΝ. Η ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΡΑΝΤΕΒΟΥ. ΤΟ ΥΦΟΣ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ. Ο ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΡΙΖΕΙ ΟΤΑΝ ΓΥΡΝΑΣ ΠΛΕΥΡΟ. ΤΟ ΝΥΣΤΑΓΜΕΝΟ ΣΟΥ ΒΛΕΜΜΑ ΠΡΙΝ ΣΕ ΠΑΡΕΙ Ο ΥΠΝΟΣ. ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ. ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ. Η ΜΟΥΡΗ ΣΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΝΑΖΙΑ. ΤΑ ΣΕ ΘΕΛΩ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΥΣΩ. ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΛΕΝΕ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΝΑΙ ΓΙΑ ΚΑΛΟ. ΙΣΩΣ ΟΛΑ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΛΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ.

Ολα και τιποτα σε καποιες γραμμες!

Σημερα επεστρεψα απο τις διακοπες του πασχα κ ολα μοιαζουν τοσο μουντα και κακοκεφα! Οι προηγουμενες 2 βδομαδες νομιζω μου εμαθαν αρκετα πραγματα και μου αποκαλυψαν κατα καποιο τροπο πως εχουν τα πραγματα στην ζωη... Ειδα τον εαυτο μου να κατακλιζεται απο απαθεια και να ειναι ανικανος να νιωσει οποιοδηποτε αλλο συναισθημα,ομορφο ή ασχημο,ΑΔΕΙΑΣΑ... Εζησα το απολυτο κενο δεν ξερω αν ηταν αμυνα του οργανισμου μου στα σκηνικα που συνεβησαν και πραγματικα ηταν ο ορισμος του ξενερωματος ή αν εχω αρχισει να γινομαι απλα ενα συναισθηματικα ανικανο πλασμα! Το πιο παραξενο δε, ηταν οτι οσο κ αν με τρομαζε κατα ενα μερος αυτη η απαθεια νομιζω οτι ηταν οτι καλυτερο θα μπορουσε να μου συμβει την συγκεκριμενη περιοδο! Περασα υπεροχα και η ιδεα να φυγω απο το νησι δεν μου αρεσε κα8ολου κ τωρα που εφυγα ειμαι παλι μονη, οχι οτι στο νησι δν ημουν μονη ( εννοωντας ουσιαστικα μονη)...αλλα τουλαχιστον ειχα παρεα κ εκανα καποιες πολυ καλες συζητησεις. Νιωθω σαν να περασα αλλη μια πιστα απο ενα βιντεοπαιχνιδι που το παιζω ζωντανα! Πολυ φοβαμαι ομως οτι στο τελος καταληγει σε αδιεξοδο ! Ολο ψαχνουμε να βρουμε κατι κ ολο κατι αλλο μας χαλαει...κ ο καιρος περναει τοοοσο γρηγορακ εμεις χανομαστε στην αναζητηση του απολυτου μηδενος χανωντας καθε τι ομορφο συμβαινει γυρω μας.! Σημερα οταν οι αλλοι εφυγαν εκανα μια βολτα στο κεντρο ,περπατησα αρκετα μεχρις οτου να σκεφτω κ να αναλογιστω λιγο τις μερες που περασαν...Σκεφτομουν σχετικα με τν συγχωρεση. Ποσες φορες εχουμε συγχωρισει ? ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ? Τελικα κατεληξα στο οτι εχει σημασια ποση βαρυτητα δινεις εσυ στα γεγονοτα...ποσο αγαπας/συμπαθεις το ατομο το οποιο συγχωρεις...και τελος πως κατι που σκεφτεσαι οτι μπορει να το εχεις κανει ή να υπαρχει περιπτωση να το εκανες κ εσυ στο μελλον το συγχωρεις πολυ πιο ευκολα απ'οτι κατι που δεν θα εκανες/ελεγες ποτε... Γενικα οσο περναει ο καιρος τοσο πειθομαι οτι οι ανθρωπινες σχεσεις ειναι σαν τα φερμουαρ, ενας τελειος αλλα κ συναμα τοσο απλος μηχανισμος, χρειαζεται τρια μερη, 2 πλευρες κ εναν δεσμο που τις ενωνει. Καποιες φορες ο δεσμος δν ειναι τοσο καλος κ χαλαει κ ετσι οι δυο πλευρες δεν θα ενωθουν ποτε ξανα αν δεν φτιαξουμε τον δεσμο κ αν δεν το κανουμε θα χρειαστει να ξηλωθει ολο το φερμουαρ κ να το αντικαταστησουμε, αλλες φορες ακομη κ αν ο δεσμος ειναι γερος αν το πιεζουμε κ το φερμουαρ ανοιγοκλεινει συνεχεια ο δεσμος φθειρεται κ η αντικατασταση δν θα αργησει να ρθει! Τελος πιστευω πως σημερα δυσκολα θα κοιμηθω....ειδικα χωρις το ροχαλητο/νανουρισμα που ειχα στο νησι!

thoughts

Δεν μπορω να κοιμηθω... και νιωθω περιεργα και οχι τοσο καλα! Ο Μαρτης ηταν ενας απο αυτους τους μηνες που αλλαζουν διαφορα πραγματα κ ο συνδιασμος των αλλαγων αυτων σε επηρεαζουν πολυ εως παρα πολυ...Δεν ξερω... παντως σιγουρα νιωθω πολυ παραξενα και ισως κ λιγο μονη! Βαρεθηκα να νιωθω μονη. Νομιζω πως τοσος καιρος μοναξιας ηταν αρκετος,φτανει... Απο την αλλη ομως δεν εχω κανεναν εδω,κανεναν που να μπορω να πω οτι μου ανηκει,οτι ειναι δικος μου, αν κ αυτο μπορω να το πω μονο για εκεινη (περα απο την οικογενεια μου) . Της το ανεφερα σημερα κ φανηκε να χαρηκε πολυ! Μου λειψε.... θελω να ρθει και να κανουμε βλακειες και βολτες κ να πινουμε κ να τρωμε! Ειναι τοσο διαφορετικη...κ ομως τα βρισκουμε! Και σιγουρα Μ'αγαπαει, το ξερω :) Επισης κατι π με φοβιζει τον τελευταιο καιρο ειναι μηπως ερωτευθω...Κ νομιζω εχει αρχισει να μου αρεσει καποιος πολυ, κ ειναι καποιος αλλος μετα απο πολλα χρονια! Αλλα ειναι κ στιγμες π πραγματικα δεν θελω καθολου να τον συναντησω, δεν ξερω γιατι, ισως επειδη ειναι περιεργη η φαση! Παντως πρεπει να κανω μια αλλαγη.... και σιγουρα να βαλω ενα προγραμμα κ μεσα σ'αυτο να ειναι κ η σχολη γιατι δεν παει αλλο! Ειναι απο τα πιο δυσκολα εξαμηνα κ κατι πρεπει να κανω γι αυτο! Θελω να βγαινω περισσοτερο εξω κ να περπαταω...αλλα οχι μονη.......... πφφφ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ Ο καθενας για την παρτη του ειναι! να παν να γαμηθουνε λοιπον! εγω τους αγαπω! Και πρεπει να ελαττωσω κ το καπνισμα, δεν ειναι κατασταση αυτη.... ΑΑΧΧ τα ΓΑΜΩλεφτα να χα μια σακουλα γεματη λεει... παπαδες θα κανα! Το πρωτο πραγμα που θα εκανα , αν κ τρελο, θα τον επαιρνα κ θα φευγαμε μια βδομαδα καπου εξω! Νομιζω θα του αρεσε! Μετα θα εκλεινα εισητηρια για εμενα κ για εκεινη να παμε αγγλια στην αλλη <3 κ αυτη μου λειψε πολυ! η χαζη μου! οκ κ οι αλλες μ λειψανε...κ δεν το λεω ετσι απλα...απλως πλεον μου βγαινει πιο δυσκολα να το πω για αυτες! ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΦΑΣΗ Κ ΞΕΝΕΡΩΝΩ. Αλλα οσο βρισκω παραθυρακια στην καθημερινοτητα μου που μου θυμιζουν τις ομορφες μερες της αθωοτητας τρελενομαι! νομιζω γι αυτο ζω! γι αυτες τις στιγμες, π οσο περνανε τα χρονια λιγοστευουν, οπου νιωθω τα πνευμονια μ πιο γεματα κ εχω αυτο το συναισθημα.... παλια γινοταν συνεχεια!!! τελοσπαντων δεν νοημα... ουτε καν ροη οι σκεψεις μ! κ εχω κ αλλα τοσααα. αντε θα παω να κανω ενα τσιγαρο. Το αποφασισα