Ξεκουραστηκες αγαπη μου

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΩ ΟΠΩΣ ΗΘΕΛΑ,ΘΑ ΜΟΥ ΛΕΙΨΕΙΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑΓΙΟΥΛΑ ΜΟΥ! ΜΕ ΣΕΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΑ Κ ΟΠΟΤΕ ΜΕ ΜΑΛΩΝΑΝΕ ΜΙΚΡΗ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΕΤΡΕΧΑ!ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ! ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΑ ΝΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ. ΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΘΑ ΡΘΩ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ! ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΝΤΑ! Κ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΣ ΝΥΦΗ ΔΕΝ ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ! ΜΕΣΑ ΜΟΥ! ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΝΑΣ ΠΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ ΕΚΕΙ! Σ'ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ. ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΗΜΑΣΤΑΝ ΜΙΚΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΒΑΖΕΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟ ΜΕΣΙΜΕΡΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΩΡΟ ΚΑΙ ΓΕΛΟΥΣΑΜΕΕΕΕ! ΠΟΣΑ ΠΕΡΑΣΕΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ? ΠΟΣΟ ΥΠΕΦΕΡΕΣ? ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΣ! ΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΘΑ ΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ! ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΓΙΑΓΙΟΥΛΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ Κ ΕΓΩ ΘΑ ΡΧΟΜΑΙ ΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΣΟΥ ΣΠΙΤΙ ΣΥΧΝΑ ΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΕΡΝΩ ΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ! ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΙ! ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΚΟΥΣ! Σ'ΑΓΑΠΩ

Καλημερα με εναν κομπο στο λαιμο!

Σημερα ξυπνησα με εναν κομπο στον λαιμο και συναχι! Σηκωθηκα εβαλα νερο να βραζει για να φτιαξω εναν πικρο καφε! κουμπωθηκα μηπως και αποβαλλω το αισθημα της μιζεριας και σταματησει το συναχι! ανοιξα τα παραθυρα να μπει φως, αλλα εξω ειναι πιο μουντα κ απο εδω μεσα. Εστριψα ενα τσιγαρο καθησα στο τραπεζι τις κουζινας και εβαλα μουσικη! Αυτη την στιγμη οι στιχοι των active member με συντροφευουν και με κανουν να νοσταλγω το σπιτι μου το πατρικο! Ενιωσα μια θλιψη...Ειναι λιγες οι στιγμες,οπως αυτη εδω, αλλα θα ηθελα να ξυπνισω στο παιδικο-εφηβικο μου κρεβατι, να ακουω τους γονεις μου να συζητσανε μετα απο τα καθηερομενα ψωνια του σαββατου! Να σηκωθω και να γκρινιαξω οτι με ξυπνησαν γιατι μιλουσαν δυνατα! Να πιω μια γουλια απο τον καφε του μπαμπα και να μου προσφερει φρυγανια με γραβιερα.Κ εγω να του λεω ασε με ρε μπαμπα πρωι πρωι δεν θελω. Να μου τριψει την πλατη και να μου πει μην ξεχασεις να πλυνεις τα δοντια σου! Θα θελα να πλυμμηριζει η οσμη του φαγητου της μαμας μου το δωματιο κ οχι να μυριζω τα μισογεματα τασακια οπως τωρα! Ξυπνισα Θλιμενη σημερα! Θελω μια αγκαλια απο την μαμα μου! Να την δαγκωσω και να μου πει ΜΗΗΗ ΠΟΝΑΩ, κ εγω να γελαω! Μετα να ξυπνησουν και τα αδερφια μου απο τα χθεσινα μεθυσια και να κατσουμε ολοι μαζι!ΜΟΥ ΛΕΙΨΕ Να "μαλωσω" με τον αδερφο μου γιατι με πειραζει και εγω να νευριαζω απειρα! ΜΟΥ ΛΕΙΨΕ να ακουω τον μπαμπα να λεει παλι αργα γυρισατε εχθες! Αυτες οι μικρες λεπτομεριες που καποτε ηθελα τοσο να ξεφυγω απο αυτες τωρα γινανε ο λογος που νοσταλγω τοσο πολυ το σπιτι μου και θελω απεγνωσμενα να τις ξαναζησω τωρα που ειμαι μακρια! Ξερω πως θα περασει, ξερω πως σε εναν μηνα εστω για 2 βδομαδες θα τα ζησω ξανα αυτα και ξερω πως αυτη αγαπη που λαμβανω απο την οικογενεια μου θα ειναι ΑΙΩΝΙΑ κ αυτο με παρηγορει! Καλημερα λοιπον με μια ελπιδα οτι η υπολοιπη μερα δεν θα συνεχισει ετσι! Ηδη εσκασε απο το παραθυρο μια ηλιαχτιδα!

Δυσκολοι καιροι για Πριγκιπες? :\

2 χρονια αποχη, κ να μαι παλι στα παλια λιμερια, σε ενα "εγω" που ειχα ξεχασει και θαψει κατω απο χιλιαδες συναισθηματα-ιδεες-αξιες-νεες εμπειριες, βλεπω κ παλι το παλιο μου "Εγω" που εχω αντικαταστησει με μια αλλη οψη, μια νεα μορφη,μια ΑΛΛΗ. Τουτη εδω η ωρα με βρισκει σε διαφορετικο τοπο/χρονο/επιπεδο κι ομως διαβαζοντας ολες αυτες τις παλιες αναρτησεις συνηδητοποιω πως μπορει να εχω αλλαξει καθημερινοτητα κ οι ανησυχιες μου να πυκνωσαν κ να πηραν αλλη διασταση ομως οσο κ να 8ελω μεσα μου να το πιστεψω πως εχω προοδευσει πιανω τον ευατο μου να κανει χιλια δυο λα8η που δν 8α πρεπε! ΛΑ8Η που με εφεραν σε ενα αδιεξοδο κ το χειροτερο ειναι πως σχεδιασα εγω η ιδια τν πορεια αυτη! Μακαρι να υπηρχε μια αλλη διασταση του εαυτου μας οπου 8α μπορουσαμε να δουμε τν κατασταση που αντιμετωπιζει ο κα8ενας μας ως τριτοι. Κατι σαν να μπορουσε το πνευμα να αιωρη8ει πανω απο το σωμα κ να μπορουσε να σκεφτει αντικειμενικα,σωστα κ απολυτα βαζοντας μεσα σε ενα πλανο κα8ε πι8ανο παραγωντα, δημιουργοντας ενα τελειο σχεδιο σε απλα βηματα κ επειτα να επεστρεφε το πνευμα στο σωμα κ εκεινο να ακολου8ουσε ολα αυτα τα βηματα ετσι ωστε η αποπερατωση του σχεδιου να γινοταν πληρως ανωδυνα!
οκ η αλη8εια ειναι πως πλεον ολα ειναι πιο light ισως γιατι διανυουμε κ μια α8λια εποχη σαν χωρα οποτε ολα τα υπολοιπα λιγο πολυ μας φαινονται λιγοτερο σκληρα κ μας πικραινουν λιγοτερο απο οσο 8α μας πληγωναν....
Αλλα αυτο ειναι που με τρομαζει περισσοτερο... πλεον δεν ξεσπαω... οτι εχω μεσα μου ειναι σαν να εχει βυ8ιστει μεσα μου. Σαν να υπαρχει μια ρουφηχτρα κ να τα κατεβαζει ολα στον πατο....κ μετα απο εκει? που?
Φοβαμαι πραγματικα τν μερα που ολα αυτα 8α τα "ξερασει" ο οργανισμος μου...κ αφου δν το εχει κανει ακομα...δεν ξερω...τι να πω... παντως τα νιω8ω καπου μεσα μου δν ειναι οτι τα απεβαλα απλα τα σπρωχνω κ αλλο μεσα κ αλλο μεσα ! Ποσο πια?

Πολυ απογοητευση ρε γαμωτο πολυ... απο ολους κ απο ολα κ εκει π λες τωρα 8α γινει η ανακαμψη κ λες "ναααα μαστε πηραμε φορα" συνηδιτοποιεις πως οκ ναι πηρες φορα... αλλα πας ντουγρου για γκρεμοοοοοοοο ρεεεεεεεεεεεε! ωπα παρτο αλλιως!
ΜΠΡΟΣ ΓΚΡΕΜΟΣ Κ ΠΙΣΩ ΡΕΜΑ.
Ετσι ειναι δυστυχως πας να αποφυγεις κατι κ πεφτεις πανω σε κατι αλλο! δεν εχει σταματημο αυτο ειναι το μονο σιγουρο!
Τουλαχιστον εχουμε ακομα να φαμε! ναι ναι υπαρχει ακομα αυτη η πολυτελεια!